Pesten en gepest worden…

Vandaag is “de dag tegen het pesten”.
En ik ben wel blij dat daar een dag voor is uitgeroepen! Want waarom is pesten nog altijd zo’n ding?!

Wat is pesten eigenlijk? Is dat alleen het schoppen en slaan zoals we dat tegenwoordig in filmpjes op social media tegenkomen, of is dat meer?
Ik ben van mening dat dat veel meer is. Wanneer een kind zich niet prettig voelt en wanneer er (bijna) niemand is die zich hier om bekommert, is er in mijn ogen al sprake van pesten. Dus ook geregeld commentaar leveren op iemand is in mijn beleving al pesten. Iemand aanzetten tot “kattenkwaad” om er zelf onderuit te komen, maar er wel de lol van te willen hebben, gaat mij al te ver.

Als kind ben ik zelf jaren lang gepest. Niet zo erg dat ik werd geschopt en geslagen, maar ik kwam met enige regelmaat huilend thuis.
Omdat niemand met mij wilde spelen, omdat mijn kleren niet goed genoeg waren. Omdat er rood en roze in mijn riem zaten (Hoezo onzinnig!). Omdat ik een olifant zou zijn. Omdat ik eruit zou zien als een varken… En ga zo maar door…
Tot ik op een goed moment in groep 8 zelfs liever dood wilde zijn

Zoiets beheerst je leven!

Nu heb ik het geluk dat ik een nuchter en positief karakter heb. Dat ik een sterke wil heb en kan genieten van kleine dingen. Maar het heeft lang geduurd voor ik echt weer de mensen kon vertrouwen. En misschien is dat vertrouwen er nog steeds niet helemaal… Misschien komt dat zelfs nooit helemaal meer goed…
Ik kan nog altijd erg onzeker worden als mensen wijzen en smoezen.
Ik kan ook nog altijd een kille houding aannemen als ik het gevoel heb dat iemand niet eerlijk tegen me is.
Ik kan er ook om huilen als ik zie en hoor dat Thomas zo bang is dat niemand hem aardig vind! Dat hij zich in allerlei bochten wringt om andere kinderen te pleasen, in de hoop dat ze hem dan wel leuk zullen vinden.Β 
Het is mijn spiegel die me voorgehouden wordt. En na al die jaren doet dat nog altijd vrΓ©selijk veel pijn!

IMG_20170413_164929_346

Dat er op scholen nog altijd zo weinig respect is voor elkaar, dat kan ik niet begrijpen!
Waar pesten in mijn tijd bijna onbespreekbaar was omdat het allemaal wel mee viel en omdat het allemaal aan mij zou liggen, is er nu veel meer te doen om pesten tegen te gaan! En toch lijkt het pesten nu nog wel erger te zijn geworden dan vroeger!
Daar kan ik helemaal niks van begrijpen!

Ik wil me hier voor inzetten!

Ik ben nu 35. Nog altijd zijn de wonden bij mij dus niet helemaal genezen.
Maar ik kan nu wel zeggen: Het heeft mij gevormd tot wie ik nu ben! En ik ben nu wel gelukkig! Ik heb een lieve man, die veel geduld met mij heeft. Ik heb samen met die lieve man twee prachtige lieve kinderen mogen krijgen! Die allebei gelukkig goed om anderen denken!
Ik zou dan ook willen oproepen om als ouder het pesten altijd te bespreken met je kind!Β 
Neem hem altijd serieus en Vertel ze ook waarom ze nooit zomaar iets naar een ander moeten roepen!

Ik zou me zo graag hier voor meer willen inzetten, helaas zijn deze wegen voor mij onbekend. Maar mocht je dit nou lezen, en met mij de handen ineen willen slaan, zoek contact met mij! Samen staan we sterker dan alleen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *