Lieve Roan

Ruim een week geleden alweer, werd je zes jaar, lieve Roan!
Zes jaar gewoon! Je hebt al heel wat fases weer achter je gelaten nu.
Van baby, naar dreumes, naar peuter en toen kleuteren. En nu ben je “gewoon een kind”!

Ik kan niet anders dan zeggen dat de tijd, heel clichΓ©, voorbij is gevlogen!
Wat beleven we wat met jou!
Wat ben je een heerlijk knuffel kind en wat zou ik graag een beetje van jouw zekerheid willen hebben! Want druk maak je je nergens om. Jij hebt je mening en daar houd je stevig aan vast!

Dit laatste maakt ook wel eens dat we erg op je mopperen. Want je weet nu eenmaal niet alles.
Wij zijn er om jou de dingen van het leven te leren. Zowel de leuke als de minder leuke.
En dat accepteer je lang niet altijd!

Ik laat je ervaren

Nu heb je wel de pech dat je niet de oudste bent. Want dan was ik vast nog voorzichtiger geweest.
Nu laat ik je gewoon ervaren. Ervaren dat die stoeprand pijnlijk is als je er voor de tachtigste keer tegen aan fietst en je evenwicht daardoor verliest.
Ik ben niet zo onder de indruk als je roept dat je benen zeer doen tijdens het fietsen en dat je alleen nog maar naar huis wil.

Ik schrik niet meer zo hard als je weer eens keihard valt van de stoel, terwijl ik rustig zit te eten.
Want ik zag dit al aankomen en had je al een paar keer gezegd dat je toch echt op je billen moet blijven zitten.

Gelukkig maak jij je daar ook niet zo druk om. Je staat, tot nu toe ;), altijd weer op en zegt dan snel: “doet niet zeer!”, terwijl je ondertussen wel flink over je hoofd wrijft.
Als ik je dan ’s avonds naar bed breng ben je het altijd allang weer vergeten en moet je altijd een dikke knuffel voor je gaat slapen.

Je bent zo’n heerlijke knuffelkont!

Het is zo heerlijk hoe jij altijd spontaan even bij ons komt omΒ  gewoon even een knuffel of een kus te brengen. Of gewoon even bij ons op schoot wilt zitten.
Wat dat betreft ben je nog gewoon ons kleine kindje!

Het is zo heerlijk om te zien hoe je kunt genieten van een verhaaltje wat we voorlezen.
Of hoe je helemaal in een film zit en dan hartverscheurend kunt huilen om een zielig stukje, of zo heerlijk kunt schaterlachen als het juist grappig is!

Je kunt ons ook keer op keer weer verbazen. Als je jezelf ineens allerlei sommetjes hebt aangeleerd. Zoals 10 plus 10 is 20. Of 8 plus 8 is 16. Als ik dan nieuwsgierig ben of je er meer kent, en zelf een sommetje bedenk, dan geef je het juiste antwoord ook!
Of zoals afgelopen weekend, dat je ineens de tafel van twee bijna helemaal lijkt te kennen!
Je luistert gewoon heel goed naar je lieve grote broer en onthoudt alles!

Of zoals je zelf liever zegt: “ik weet alles al hoor mama!”

Zo boos en gemeen als je tegen Thomas kunt zijn, zo lief ben je ook voor hem. Thomas is je alles. Jullie kunnen samen heerlijk spelen! Samen bedenken jullie de leukste dingen en bouwen jullie uren, zo niet dagen, aan een stad van Duplo of Lego. Of als jullie mazzel hebben, van houten blokken beneden in de woonkamer.

Lieve Roan, We willen je vooral zeggen: blijf wie je bent! Je bent mooi zoals je bent. lief en stoer tegelijk! dat hebt humor hebt, dat weet je. Je weet wat je wilt en dat krijg je ook allemaal voor elkaar. maar Blijf je altijd mijn kleine jongen?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *