Hoera, de kinderen mogen weer naar school! Of toch niet?

Het is afgelopen dinsdag in de persconferentie bekend gemaakt, dat de kinderen weer volledig naar school mogen.
Een week later dan eerst werd gedacht. Toch heb ik er gemengde gevoelens over. Wil je weten waarom? Ik schrijf er vandaag over.

Het was eerst natuurlijk ontzettend wennen om de jongens alle dagen thuis te hebben. Niet zozeer om de jongens zelf om me heen te hebben, maar wel om ze thuis les te geven.
Les krijgen van je moeder is sowieso geen natuurlijke situatie, uitzonderingen daar gelaten natuurlijk!
Toch hadden we samen de smaak aan het einde aardig te pakken. 

De twee weken vakantie daarna waren wel heerlijk en verdiend!
Voor ons alle drie. Het was gelukkig nog steeds mooi weer, dus de jongens waren voornamelijk buiten.
Samen keken we ook wel weer uit naar school. Thomas had er vooral zin in omdat hij tijdelijk op een andere locatie zit. Roan had er vooral zin in om zijn vriendjes weer te zien.

Halve weken thuis en op school, dat is ook wennen

De halve weken school gaan hier prima. Vooral Thomas doet het erg goed in de halve klas. Opvallend, dat hij niet hoefde te wennen. Normaal moet hij na een week vakantie weer erg wennen. Zoekt de grenzen op en is emotioneel.
Toch was dit alles nu niet aan de orde! Hij was ontspannen, rustig en geconcentreerd. Geen gedoe in de pauze op het schoolplein en de juf hoefde hem niet steeds te waarschuwen. 

Hoe heerlijk is dat?! Opvallend ook…
Nu ben ik wel extra nieuwsgierig naar de eerste week met volle klassen. 
Want is het gewoon een sprong, of is het wat wij al jaren roepen: minder prikkels en dus meer rust?

Is er een verschil met nu en straks?!

Ik ben dus extra benieuwd hoe het na 8 juni gaat!
Er van uitgaande dat alle versoepelingen gewoon door gaan.
Zal dit mooie patroon zich dan voortzetten, of niet?

Hoe gaat het met jullie kinderen, lieve mama’s en papa’s?
Om me heen hoor ik veel positieve ervaringen, wat betreft de halve klassen.
Ik ben daarom extra benieuwd naar jullie ervaringen!

5 thoughts on “Hoera, de kinderen mogen weer naar school! Of toch niet?

  1. Hoi Roelfien, Ik Lees altijd je blog met plezier. Ik schrijf over mijn kleinkinderen. De jongste hebben alle de weken gezellig samen gespeeld en eigenlijk geen huiswerk gemaakt. Zitten in groep 1 en 2. De eerste dag huilden ze dat ze weer naar school moesten. Het zijn kinderen die erg op zichzelf zijn en moeite met grote groepen. Isis die in groep 2 zit kwam thuis en zei het was duizend keer leuker als voorheen. Dus de groep van 15 kinderen beviel erg goed. Ook vond ik dat Isis beter is gaan praten in deze periode zonder stress thuis. Logopedie ging via de computer dat verliep wel goed. De oudst van 14 beviel het wel thuis mist wel het sociaal gebeuren, maar niet de baldadige jongens van haar klas . Thuis kon ze zich beter concentreren. Kleinkind Lynn heeft weinig gedaan. veel met hobby’s bezig. Nu doen ze weinig meer op school. Schoolkamp gaat niet door. Musical wordt nog over nagedacht. Ben benieuwd hoe het volgende jaar doet op de havo . Ze is zo oud als Thomas. Zaten samen op de peuterspeelzaal. Ze is erg jong en 135 cm groot. Groeten Ali Top

  2. Hier ook gemengde gevoelens. Onze oudste heeft ernstige dyslexie en een taalontwikkelingsstoornis en dat vraagt dus extra instructie, tijd en begeleiding niet alleen vanwege zijn taalproblemen maar inderdaad ook zijn prikkelverwerking/focus en executieve functies als plannen en organiseren van je schoolwerk. Dat lukt thuis al moeizaam dus ik vrees in de volle klas dat juf toch echt minder individuele instructie kan geven om deze drempels te overwinnen en dat hij echt kan laten zien wat er in zit. Maar de structuur van elke dag gewoon school ipv huiswerk proberen te maken in de noodopvang lijkt mij wel vooruitgang.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: